Over Mij

Het starten en stoppen met hormoonzalf.

Vanaf mijn geboorte heb ik last van voedselallergieën en constitutioneel eczeem en ik kreeg op mijn 3e last van astma. Voor het eczeem smeerden mijn ouders (en later ikzelf) diverse soorten hormoonzalven, ik kreeg voor mijn astma inhalatie corticosteroïden (als onderhoudsmedicijn) en als het erg slecht ging prednison. In plaats van dat het beter met mij ging, ging het in de loop van jaren alleen maar slechter. Dit was vooral het geval als ik een poging deed om af te bouwen of te stoppen met de hormoonzalven en/of inhalatiemedicijnen. Inmiddels ben ik gestopt met hormoonzalven. Het proces waardoor ik ben gegaan is de aanleiding geweest om hierover te schrijven.

Wanhoop
Uit wanhoop ging ik vanaf mijn 3e naar diverse alternatieve therapeuten (Chinese arts, acupuncturist, homeopaat, natuur diëtist, voetreflex therapeut, etc.), probeerde ik voedingsmiddelen te vermijden (zoals gluten, zuivel, kippenei, vlees, nachtschade producten, etc.) en probeerde ik allerlei oliën, zalven, crèmes en andere huishoudmiddeltjes om maar van mijn huidproblemen af te komen maar niets hielp.

Ik voerde het aantal keren dat ik hydrocortison smeerde op naar 4 of zelfs 5 keer per dag en voelde dat ik zo nu en dan moest stoppen. Op 23 januari 2015 besloot ik om eventjes twee weken niks te smeren. Uit pure wanhoop zocht ik het internet af en zo kwam ik via het forum van vmce op een Amerikaanse site: itsan.org. Daar las ik voor het eerst dat de oorzaak van mijn klachten juist het langdurig gebruik van corticosteroïden kon zijn! Ik verzamelde zoveel informatie als ik kon en besloot me aan te melden bij diverse facebookgroepen die te maken hebben met het stoppen van hormoonzalven.

Mijn klachten na het stoppen van hormoonzalven
De dag nadat ik was gestopt kreeg ik klachten zoals enorme jeukaanvallen, krabaanvallen (tot bloedens toe vaak), extreme (voedsel)allergieën, enorme hoeveelheden verschilferen, lekken van (wond)vocht uit mijn huid, opgezette, brandende en fel rode huid (palmen en voetzolen werden bespaard). Ik had moeite om op lichaamstemperatuur te blijven, mijn huid werd dunner, ik kreeg zenuwpijn met daarbij schokken, opgezette lymfeklieren in mijn hals, last van geïrriteerde ogen, mijn haar werd dunner en viel uit, slapeloosheid, vermoeidheid, emotionele schommelingen en depressie.

Verslechtering voor verbetering
Het ging het eerste jaar erg slecht met mij. Ik kon niet bijna niet lopen van de pijn, was enorm onzeker over mijn huid en was gedwongen te leven als een zombie. Vanaf 1 jaar merkte ik dat er minimale verbeteringen kwamen en vanaf 2 jaar was het aardig leefbaar. Ik ben op het moment nog steeds bezig om te ontwennen van hormoonzalven en met de dag gaat het steeds weer ietsje beter, met zo nu en dan weer een terugval (die overigens ook steeds minder lang en hevig zijn).